Zaznacz stronę

jak zrobić taras / INNE SYSTEMY

jak zrobić taras / INNE SYSTEMY

W powszechnej świadomości utrwalił się pogląd, że wszystkie deski zewnętrznego drewnianego tarasu (deck-u), jaki i legary (ponieważ również są one na ogół wykonywane na ogół z drewna) – z czasem zgniją !

Pogląd ten niestety jest uzasadniony, lecz tylko w odniesieniu do tych deck-ów, które zostały zamontowane w innym systemie niż DECK-DRY, tj.: w systemie tradycyjnym (wkrętami od góry) oraz w wielu innych systemach (zwane dalej – „inne systemy”), które rozpowszechniły się w ostatnim ćwierćwieczu XX w. (patrz – PORÓWNANIE SYSTEMÓW). Każde drewno zamontowane na zewnątrz w „innych systemach” posiada jakieś wilgotne styki (np. w miejscu podparcia desek), więc w stykach tych drewno gnije. Pogląd ten utrwalał się od zamierzchłych czasów, od kiedy takie tarasy są wykonywane, tj. przez setki, a nawet tysiące lat doświadczeń związanych z eksploatacją drewnianych tarasów.

Powolna, lecz stała destrukcja tarasów, deck-ów zmontowanych w „innych systemach” postępuje zarówno, jeśli są one wykonane z drewna gatunków tzw. rodzimych, bardziej miękkich i mniej odpornych na grzyby (mniej trwałych), takich jak np:

– modrzew syberyjski, jesion, sosna, dębina,

jak i tych wykonanych z drewna gatunków lepszych, tzw. egzotycznych, tj. z gatunków twardszych i odporniejszych na grzyby (tj. trwalszych), takich jak, np:

– ipe, teak, cumaru, tatajuba, iroko, bangkirai, garapa, massaranduba,

choć te gniją w długim okresie czasu.

Zgnilizna drewna „w innych systemach” rozwija się zasadniczo tylko w kilku punktach, najczęściej w punktach podparcia desek, tj. w stykach drewna, które są stale wilgotne. Zgnilizna jest potocznym określeniem efektów „pracy” grzybów, które odżywiają się celulozą drewna, zamieniają je w próchno. Grzyby szczególnie agresywne to te tzw. beztlenowe (klas Zygo-, Asco-, Basidio- i Deutero- mycetes) a więc rozwijające się w środowisku wilgotnym i jednocześnie o utrudnionym dostępie powietrza (vide – zakręcony słoik z materią organiczną, w którym już po kilku godzinach pojawia się pleśń, tj. grzyb). Styki desek w „innych systemach” są stale wilgotne. Woda opadowa podcieka pod deski, deszcze uzupełniają wilgoć w stykach. Nawet po upalnym i bezdeszczowym lecie, kolejny deszcz ożywia postać przetrwalnikową grzybów.

Dlatego w „innych systemach” deski gniją:

a. „od dołu”, w stykach z legarami (w tarasach montowanych tradycyjnie),

b. w stykach z różnego rodzaju łącznikami (w innych systemach),

c. wokół wkrętów, tj. w stykach z wkrętami wkręcanymi od góry lub od dołu, lub z boków desek (tj. również wokół nie widocznych wkrętów),

natomiast legary drewniane w „innych systemach”:

d. gniją w stykach z deskami,

e. gniją w stykach z podłożem (w tym, w stykach tzw. „punktowych”, tj. w punktach podparcia legarów),

f. wokół wkrętów, tj. w stykach z wkrętami (wkręty obluzowują się).

Zgodnie z regułą – „każda konstrukcja jest warta tyle, ile jej najsłabszy punkt”, każdy drewniany taras jeśli jest wykonany w „innym systemie” prędzej czy później (w zależności od gatunku drewna) pomimo, że gnije on zasadniczo tylko w w/w punktach styków – będzie musiał być wymieniony na nowy.

Pomiędzy miejscami / punktami podparcia desek, drewno jest na ogół „zdrowe”, lecz po pierwszych kilku lub kilkunasty latach, w pierwszej kolejności dają się zauważyć skutki destrukcji tych części drewna (desek i legarów), które stykają się z wkrętami (wkręcanymi od góry). Skutkuje to widocznym zaciemnieniem drewna wokół wkrętów, a następnie obluzowaniem się wkrętów wkręconych w deski i w legary. Naprawa zwykle polega na wkręcaniu dodatkowych wkrętów wzmacniających te obluzowane, luźne wkręty. W następnych latach dają się już zauważyć uszkodzenia desek powstające na skutek gnicia desek w punktach styków z legarami. Pierwsza naprawa, która jest wymagana po kilku lub kilkudziesięciu latach, polega na wymianie kilku desek, a następnie, w kolejnych latach – na wymianie następnych, aż do wymiany całego tarasu.

Trwałość, tj. „żywotność” drewnianych trasów zamontowanych w „innych systemach” :

– jeśli są wykonane z gatunków tzw. egzotycznych to 15-25 lat,

– a tych wykonany z najtrwalszych gatunków drewna nawet 35-45 lat,

– a wykonane z gatunków tzw. rodzimych to max. około 8-12 lat.

Dla porównania, trwałość drewnianych tarasów w systemie DECK-DRY, jeśli są one olejowane „od góry” (patrz – „PORÓWNANIE SYSTEMÓW”) – wynosi nawet 100 lat !

Deski od dołu w tym systemie są w stanie powietrzno-suchym (bez wilgotnych styków), w którym każdy gatunek „przeżywa” ponad 100 lat ! (np. wg Kollmanna F. – „Principles of wood science and technology” Springer Verlag New York). Legary DECK-DRY PVC i EKO i podkładki łącznikowe DECK-DRY PAFG są niezniszczalne, a olejowanie desek od góry zapewnia, że grzyby nie rozwijają się również na górnej powierzchni desek. Olej nasącza górną powierzchnię desek, wnika na głębokość kilku milimetrów w deskę oraz w mikropęknięcia drewna zabezpieczając te partie przed powstawaniem grzybów „od góry”. Pomimo, że powierzchnie górne desek patynują się (przeciwko patynowaniu się desek tarasu można stosować odszarzanie) drewno nasączone olejem od góry również nie gnije.

Przy czym nalezy zwrócić uwagę, trwałość drewnianych tarasów z gatunków egzotycznych, wykonanych nawet w „innych systemach” – jest większa niż trwałość zewnętrznych posadzek wykonywanych z najpopularniejszego materiału stosowanego do ich wykonywania, tj. z terakoty.

Gnicie tarasów (wykonanych w „innym systemach” niż DECK-DRY), tj. gnicie desek tych tarasów postępuje nieuchronnie, jak wyżej zostało to opisane – przede wszystkim „od dołu”, w miejscach gdzie deski stykają się z legarami (najczęściej drewnianymi). W miejscach tych praktycznie nie można wykonać konserwacji (bez rozbierania tarasów) i nawet gdyby ją tam wykonać, byłaby ona nieskuteczna. Dlatego też większość właścicieli i użytkowników tarasów, nie konserwuje takich tarasów, świadomie lub nieświadomie usprawiedliwiając to zaniechanie niemożnością powstrzymania degradacji drewna, które postępuje nieuchronnie od dołu.

 

Deski od dołu w tym systemie są w stanie powietrzno-suchym (bez wilgotnych styków), w którym każdy gatunek „przeżywa” ponad 100 lat ! (np. wg Kollmanna F. – „Principles of wood science and technology” Springer Verlag New York). Legary DECK-DRY PVC i EKO i podkładki łącznikowe DECK-DRY PAFG są niezniszczalne, a olejowanie desek od góry zapewnia, że grzyby nie rozwijają się również na górnej powierzchni desek. Olej nasącza górną powierzchnię desek, wnika na głębokość kilku milimetrów w deskę oraz w mikropęknięcia drewna zabezpieczając te partie przed powstawaniem grzybów „od góry”. Pomimo, że powierzchnie górne desek patynują się (przeciwko patynowaniu się desek tarasu można stosować odszarzanie) drewno nasączone olejem od góry również nie gnije.

Przy czym nalezy zwrócić uwagę, trwałość drewnianych tarasów z gatunków egzotycznych, wykonanych nawet w „innych systemach” – jest większa niż trwałość zewnętrznych posadzek wykonywanych z najpopularniejszego materiału stosowanego do ich wykonywania, tj. z terakoty.

Gnicie tarasów (wykonanych w „innym systemach” niż DECK-DRY), tj. gnicie desek tych tarasów postępuje nieuchronnie, jak wyżej zostało to opisane – przede wszystkim „od dołu”, w miejscach gdzie deski stykają się z legarami (najczęściej drewnianymi). W miejscach tych praktycznie nie można wykonać konserwacji (bez rozbierania tarasów) i nawet gdyby ją tam wykonać, byłaby ona nieskuteczna. Dlatego też większość właścicieli i użytkowników tarasów, nie konserwuje takich tarasów, świadomie lub nieświadomie usprawiedliwiając to zaniechanie niemożnością powstrzymania degradacji drewna, które postępuje nieuchronnie od dołu.